Najlepsze posty napisane przez Michał Jerzy Potocki

🤫
Jestem Michał Jerzy, a panowie są rodziną Szanownej?
Mogę zapewnić, że nie jestem byle kim. I mam szczere intencje. - dodał po chwili.

Pan Michał w pierwszym momencie nie wiedział co się dzieje. Dopiero po krótkiej chwili doszedł do siebie.
Naprawdę był świadkiem obrazy damy?
Nikt nie będzie obrażał Damy w moim towarzystwie. Proszę się oddalić. Obaj panowie są pijani. Takie zachowanie to bezczelność. Wszystkie argumenty są przeciw wam. Mógłbym żądać satysfakcji. Jednak dżentelmen nie pojedynkuje się nocą, w obecności Damy jaką Pani Natalia niewątpliwie jest. Proszę ją przeprosić i oddalić się.

Michał wraz z Szanowną Panią Natalią von Lichtenstein szedł parkiem.
Początkowo panowała mała, niezręczna cisza. Michał chciał ją przerwać, dlatego zaczął rozmowę.
Spodziewa się Pani sporej ilości osób na Pokazie Mody?

Było już późno po północy. Cześć spała, cześć osób siedziała, część piła...
-- O Pani Natalio... Jak miło Panią widzieć. - uśmiechnął się Michał.
Tyle się działo że nie zatańczyliśmy.. Może nadrobimy to?
Zatańczymy.? - podszedł szarmanckim krokiem i podał rękę.

Hmm... Jeśli tak zacne osoby wystartują, to może kolejny raz spróbuję szczęścia.

Gdyby Szanowny Andrzej Fryderyk był niedysponowany, to mogę zatańczyć zamiast niego.

Park jak park. Sporo drzew, noc, liście na chodniku i światło latarni.
Niby wszystko zwykłe, a jednak...

Przykro mi to słyszeć. Chciałbym zapytać czemu... Jednak lepiej to dla mnie.
Hah. Taki żarcik. A dlaczego WKW nie może?

Nie chcę za bardzo pouczać ale czy to dobry pomysł tak noc iść na tak tłuste jedzenie. W dodatku jeszcze na wódkę.
Proszę przyjąć tutaj 50 DPL (Denarów; waluta RON). Jak przyjedzie Pan do mojego kraju kupi Pan sobie porządny alkohol dla dżentelmenów.

W stronę siedzących Grafa Wojciecha Hergemona, Króla Dreamlandu Aleksandra oraz wicehrabiny Jul, podszedł Michał.
-- Witam drogich Państwa. Jak zabawa? Dobrze się bawicie? Niedługo zaczyna się bankiet.
Chyba nie miałem jeszcze z panią przyjemności się poznać, spotkać, porozmawiać. Jestem Michał Jerzy Potocki, Kanclerz, książę, namiestnik.
A jak pani godność?

-- Czy ktoś tu żyje? - zapytał Michał, który właśnie wybudził się. - W nocy poczułem zmęczenie i sen mnie ogarnął. - patrzył na salę i widział śpiące postacie. - Chyba ominęła mnie jakaś porządna impreza... Muszą mieć tu naprawdę moce to wino, wszak wypiłem tylko dwa kieliszki... - Michał zawiesił głos i zaczął rozmyślać, co ostatniego pamięta z tego bankietu...?

Czy w komisji mogą być osoby z zewnątrz? Nie-Teutończycy...?
Jeśli mogą to zgłaszam się.

Witam.

W stronę dworku Wittelsbach, zmierzał Jegomość Michał Potocki.
Idąc podziwiał alejkę, oraz spora ilość drzew, krzewów, kwiatów i trawy.
Nocą nie było to aż tak widoczne. Jednak otoczenie Dworku tak czy tak było ładne, tak samo budynek. Całkiem przytulny, ładny dworek. Stał tak przez chwilkę, chciał już zapukać do drzwi, jednak spostrzegł, że widocznie gospodyni ma gości, zauważył bowiem dwa pojazdy nieopodal.
Postanowił, że zapuka. Tak też zrobił. Teraz nie ma już odwrotu. - pomyślał.

Przechodząc przez park, szedłem obok stawu. A na stawie były piękne kwiaty, niczym lilie wodne. Postanowiłem wziąć jedną... tylko gdzie ją położyć...? - mówił sobie w myślach.
Tutaj też musi być jakieś oczko wodne, albo staw. - Dodał, również w myślach. - Poszukam...

Dzisiejszego ranka Michał obudził się w ogrodzie i spostrzegł grupę ochroniarzy w okolicy dworku. Czyżby ktoś ważny przyjechał do dworku? A może Pani Natalia zamówiła ochronę, żeby więcej osób nie przychodziło..?
Choć to raczej niemożliwe, przecież jest ona miła i gościnna osobą. - skończył rozmyślanie. Idąc z ogrodu, w stronę ulicy spostrzegł w oknach wiele znanych, szanowanych osób a także gospodynię. Jednak kwiat położył już na tafli wody, w oczku wodnym w ogrodzie. Szybkim zatem krokiem udał się do sklepu i zakupił małe prezenty.
Wracając poprawił włosy, mundur i stanął przed drzwiami. Zapukał.
-- Pan do kogo?
-- Do Pani Natalii. - Odrzekł Michał, uśmiechnął się i przekroczył próg.
-- Witam Szanownych Państwa. - To powiedziawszy szedł holem do salonu, gdzie znajdowali się wszyscy goście. A zaraz po wejściu do pokoju, lekko skłoniwszy głowę, podał bukiet białych róż JKM Joannie Izabeli.

Potem z uśmiechem na twarzy wręczył bukiet ulubionych kwiatów Pani Natalii którymi były Eustomy. Michał zdecydował się na kolor fioletowy.
Dodatkowo przyniósł coś na osłodę życia...

W pokoju znajdowali się jeszcze Pan Ludwik Tomović oraz Andrzej Fryderyk. Z oboma Michał przywitał się uściskiem dłoni.

Bardzo ładne flagi.

@Wojciech-Hergemon Pieniądze mam w lewej kieszeni munduru. Niestety ale nie mam waszej waluty więc nie wiem czy wam się przyda.

Jakimi żebrami?
Chyba jest Pan przemęczony...