Opis miast nowoteutońskich [Nowa Teutonia]

[Vladimir ik Lihtenštán]

Złoty Gród

Złoty Gród (niem. Goldenestadt, teu. Goldene Štata) należy do najstarszych miast Nowej Teutonii. Został założony przez dowódcę teutońskich kolonizatorów Fryderyka markiza van der Warten w 1686 roku. Jego neobarokowy i klasycystyczny styl architektury przyciąga corocznie tłumy turystów. Królewskie Miasto było siedzibą króla Teutonii w czasach związku z Księstwem Sarmacji i najważniejszych urzędników z jego otoczenia. Nazwa miasta jest powiązana z legendą, w której pierwsi osadnicy, którzy wylądowali na towoteutońskich wyspach, odkryli, że Rzeka Ulstruna jest złotonośna. Wybudowali u jej ujścia pierwszą wioskę, która z biegiem czasu rozrosła się w miasto. Ponoć nawet dziś można wyłowić z tej płytkiej rzeki kawałki drogocennego kruszcu. Ciekawostką jest, że miasto pierwotnie nazywano Nowym Rogiem, czego dowiadujemy się ze starych aktów. Najważniejsze zabytki miasta to Stary Rynek oraz ulica Mateusza Wilhelma, na której znajdują się pałace fabrykatów i arystokratów, a także mnóstwo kamienic w synkretycznym stylu architektonicznym, który łączy w sobie elementy gotyku, baroku, empire i klasycyzmu.

Jakobstadt

Jakobstadt (teu. Jakobštata), dawna stolica Księstwa Sangrii nosi swoją dumną nazwę po cesarzu-seniorze Jakobie. W obrębie miasta można odnaleźć wiele zabytków związanych z tą ważną w historii Teutonii postacią. Niemal co trzecia nazwa ulicy nawiązuje do założyciela Cesarstwa np.: główna ulica to Jakob-Štrakka, ulice prostopadłe to niej o np.: Empor-Jakob-Štrakka, Emporrak-Jakob-Štrakka, Teutonie-ond-Jakob-Štrakka. Czy można zarzucić mieszkańcom Jakobstadtu szaleństwo na punkcie postaci cesarza-seniora? Z pewnością tak...

Vargandia

Vargandia jest drugim najstarszym miastem Nowej Teutonii. Przyćmiewa swoim blaskiem inne grody (niektórzy twierdzą, że Vargandia jest piękniejsza od Złotego Grodu). Najważniejszym zabytkiem Vargandii jest Plac Jedności. W jego centrum stoi kolumna zwieńczona wyobrażeniem Teutonii. Pomnik ten wzniesiono w 2007 roku, jako wyraz pragnień Teutończyk marzących o zjednoczonym kraju. Ponoć pomnik Matki Teutonii potrafi spełniać życzenia, zwłaszcza te związane ze znalezieniem drugiej połówki - wystarczy tylko potrzeć dłonią podstawę kolumny.

Arahlen

Arahlen to dziś tylko ponury pomnik dawnego kataklizmu, w wyniku którego miasto opustoszało. Potężny wybuch jądrowy zniszczył przepiękną kolonialną zabudowę grodu, pozostawiając po sobie tylko ruiny i zgliszcza. Postanowiono nie odbudowywać miasta, które służy dziś jako pomnik atomowej potęgi i stanowi przed nią przestrogę.