Posty napisane przez Michał Jerzy Potocki

@heinz-werner-grüner czyli w skrócie Heinz-werner-grüner.

A co jeśli kandydatem byłby ktoś kto jest w jury? Tak pytam.. nie sugerując narodowi Teutońskiemu, pewnego Austriaka, badacza, prezesa, trenera, no i co najważniejsze przemiłego człowieka jakim jest Pan H....

@maciej-ii Również. Pan Heinz to dobry człowiek i świetny materiał.

Czyli to naród decyduje kto będzie cesarskim małżonkiem...? Ciekawe zwyczaje.

Czy w komisji mogą być osoby z zewnątrz? Nie-Teutończycy...?
Jeśli mogą to zgłaszam się.

7 znalezionych. Gratuluję tym co mają więcej.

Zanim Michał wszedł na pokład samolotu spojrzał za siebie, na ziemie po której jeszcze niedawno chodził i spacerował. Wrócił myślami do nocnego spaceru w parku, do spotkania w dworku Wittelsbach i w końcu do Pokazu Mody i późniejszego bankietu oraz tańca z Panią Natalią. Ach jaki to był piękny czas. Szkoda, że trzeba już wracać. - pomyślał.
-- Jeszcze tutaj wrócę. - Powiedział na głos jakby do kogoś się zwracał. Liczył że jego słowa usłyszy Pani Natalia. Nikt jednak nie odpowiedział ale wiatr niósł wyrazy aż do Domu Mody, na plażę, oraz przez park do Dworku.
-- Bracie musimy ruszać. - rzekł Józef.
-- Tak, tak, już idę - Odpowiedział Michał.
Wszedł do samolotu, drzwi za nim zamknięto i maszyna powoli ruszała a potem wzbiła się w powietrze. Na specjalną prośbę Michał pilot przeleciał nad parkiem, dworkiem oraz domem Urody Auterra. A Michał machał przez okienko, myślał bowiem, że kobieta droga jemu sercu stoi gdzieś tam i widzi samolot i również odmachuje mu.

-- Witaj Bracie. Cieszę się że jesteś poznaj organizatorkę tego wydarzenia oraz właścicielkę tego obiektu. - podszedł wraz z nowo przybyłym gościem do Natalii.
*Pani Natalio oto mój brat Józef Wilhelm Potocki, oficer wojsk koronnych, podskarbi nadworny, oraz ambasador Rzeczpospolitej w Pallatynie Leocji i Pustkowiach Winków, rekreacyjnie Przewodniczący Generalitatu Królestwa Skarlandu.
Bracie oto Arcyksiężna Natalia von Lichtenstein. Poznajcie się.

-- Z przyjemnością. - Michał wziął kieliszek z rąk cesarzowej i nalał do niego trunku. Po czym oddał go i nalał jeszcze sobie.
-- Zdrowie Pani Natalii, organizatorki tego wydarzenia. - powiedział Michał wznosząc toast.

-- Dobrze, będę cierpliwie czekał, jak najcierpliwszy nauczyciel podczas nauczania zdalnego, lub jak cierpliwy jest "Pan na niebie" - uśmiechnął się Michał i podszedł do stolika stojącego obok. Sięgnął po czyste szkło, zobaczył jeszcze butelkę która stała nieotwarta.
-- Ktoś reflektuje? - zapytał.

-- Panie Grafie, jeden mały łyk.
-- Pani Natalio nie czekajmy, jedźmy od razu do RON. Trochę zapewne podróż nam zajmie czasu, ale jak przyjedziemy to pozwiedzamy moje posiadłości, potem zorganizujemy bal na Pani cześć. Co Pani myśli?

-- Dotyczące mnie, oraz partnerki która ze mną tańczy. - rzekł Michał do Aleksandra.
-- A i pański majątek nie jest mi potrzebny. Mam swój, nawet kilka.. - powiedział do Grafa.

Michał posiadający doskonały słuch posłyszał iż Graf mruczy tam coś do syna. Jeśli chodzi o sprawy wywiadu, kontrwywiadu to Michał jest specem. Wyczytał z ruchu warg. Odezwał się zatem.:
-- Proszę pana, może nie wyglądam ale ja również jestem ojcem, dodam że syn mój niedługo się żeni zatem nie zgodzę się co do określenia "małolat".- po czym wrócił do tańca.

-- Świetny bankiet.. - szeptał Michał do uszu organizatorki.
-- Nie mogę już doczekać się nastepnego. - uśmiechnął się, i kontynuował taniec. Trwali tak jeszcze dłuższą chwilę.

Michał trzymał partnerkę i tak tańczyli sobie w rytm muzyki.

Było już późno po północy. Cześć spała, cześć osób siedziała, część piła...
-- O Pani Natalio... Jak miło Panią widzieć. - uśmiechnął się Michał.
Tyle się działo że nie zatańczyliśmy.. Może nadrobimy to?
Zatańczymy.? - podszedł szarmanckim krokiem i podał rękę.

-- Czy ktoś tu żyje? - zapytał Michał, który właśnie wybudził się. - W nocy poczułem zmęczenie i sen mnie ogarnął. - patrzył na salę i widział śpiące postacie. - Chyba ominęła mnie jakaś porządna impreza... Muszą mieć tu naprawdę moce to wino, wszak wypiłem tylko dwa kieliszki... - Michał zawiesił głos i zaczął rozmyślać, co ostatniego pamięta z tego bankietu...?

@Cillian Dobry wieczór. Hmm.. Kojarzę skądś Pana.. A no tak. Poznaliśmy się w parku. Cudzoziemiec.. hah.. Czyżbym poznał mojego konkurenta?
No ale cóż się dziwić, skoro Pani Natalia taka piękna, nie dziwota, że mężczyźni się za nią oglądają i tracą głowę. Ciekawe czemu Pan Graf stracił głowę i oddalił taką perłę? - spojrzał w stronę Grafa Wojciecha.

-- Drodzy Państwo. - zwrócił się Michał na sali do zebranych gości. --
Niedługo rozpocznie się wyczekiwany przez nas bankiet. Niestety ale jest chwilowa obsuwa czasowa. Potrawy zostaną podane niedługo, prosimy o zostanie na sali i skosztowanie kieliszka musującego białego wina. Taką informację otrzymałem od gospodarza dzisiejszego wydarzenia.