Cóż za wspaniałe kreacje !
Sorcha spóźniła się troszkę i chyba lekko z suknią nie trafiła w epokę, ale i tak kolor jej sukni był jedyny na pokazie. Trzymając na rękach kota Rademenesa, nieodłącznego przyjaciela, witając się ze wszystkimi podziękowała za ekspozycję samundyjskiej kolekcji karnawałowej domu Samunda Fasion.

Gratuluję wspaniałego pokazu Pani Natalio, zainteresował mnie ten czerwony płaszczyk z białym puchowym obszycie, cóż za szyk.

Sorcha pomyślała, że chyba czas najwyższy odświeżyć swoją garderobę...

Ja bym chciała poprzeć przedmówcę, uważam za skandal z tym czekaniem.
Chcąc coś napisać na tym forum biegnę szybko z Katabongo przez sawannę, już prawie jestem na miejscu, a tu nie chcą mnie zalogować szybko, tylko rewidują i teraz mam stracone 3 sekundy, to trzeba naprawić.

Sorcha musiała wcześniej wyjść, w tym wielkim zamieszaniu zostawiła kotka, nie obawiała się o niego, bo jak to mówią- kot chodzi własnymi ścieżkami. Rano jednak postanowiła wrócić po Rademenesa.
To co zastała nie da się opisać w prostych słowach.
Pan Ludwik z przyjaciółką leżeli pod krzakami tui jakby zastygli w trakcie tańca. Cesarzowa Izabela siedziała, a właściwie zwieszała się z otomany jeszcze z kieliszkiem w ręku.
Pan Potocki chwiejnym krokiem snuł się po domostwie, wołając- Czy ktoś tu żyje?
Arcyksiąże wraz z narzeczoną spali w aucie, a Król Dreamlandu leżał na schodach obok ogromnej donicy z hortensją, chrapiąc przy tym tak głośno, że chyba w Eldoradzie słychać.
Nigdzie nie widziała gospodyni...
Zabrała kotka i udała się w drogę powrotną, po drodze do wyjścia minęła jeszcze Pana Heinz-Werner Grünera, który wraz z JKM Andzrejem Fryderykiem próbowali ustalić jaki jest dzień, a raczej pora dnia.
Zamykając bramę za sobą i udając się do Ravenspell, pomyślała...
-Trzeba brać się za robienie mikstury, bo kolejka zapewne będzie długa, oby tylko mi ziół starczyło.

Sorcha mknęła już autostradą z Ciuad de Bravo do Auterry mijając po drodze samochody, nie chciała się spóźnić. Myszy nie chciały współpracować, co spowalniało na zakrętach, ale była już bardzo blisko...
Sorcha na autostradzie

To ja się też dorzucam

@natalia-helena-à-la-triste-von-hagsen-de-la-sparasan

Niech się zdrowo chowa mały Hansik
Czy podanie o wyprawkę dla Pączusia złożone? Wszak się należy.
A tu maskotka od ciotki Sorchy, może się przydać

Jarmark! Coś dla mnie będę z chęcią

Wszyscy piją i rozmawiają, czas poszukać jedzenia- pomyślała.
Rozgląda się po stolach...
Kociaka schowała pod krzesło aby nikt niechcący nie stanął mu na ogon.
Zdezorientowana i głodna zdecydowała się iż wróci do domu, póki jeszcze mgła nie taka gęsta i nawigacja miotły sprawna.

Kłaniam się wszystkim, na mnie czas, życzę miłej zabawy i jeszcze raz gratuluję pokazu Pani Natalio

@natalia-helena-von-lichtenstein Bardzo dziękuję za przelew

@natalia-helena-à-la-triste-von-hagsen-de-la-sparasan Masz zdrowie kobieto Gratulacje i zwolnij bo zabraknie Ci roku na v-ciążę

@natalia-helena-à-la-triste-von-hagsen-de-la-sparasan

Niech się zdrowo chowa mały Hansik
Czy podanie o wyprawkę dla Pączusia złożone? Wszak się należy.
A tu maskotka od ciotki Sorchy, może się przydać

To ja się też dorzucam

Jarmark! Coś dla mnie będę z chęcią

@natalia-helena-von-lichtenstein Bardzo dziękuję za przelew

Sorcha musiała wcześniej wyjść, w tym wielkim zamieszaniu zostawiła kotka, nie obawiała się o niego, bo jak to mówią- kot chodzi własnymi ścieżkami. Rano jednak postanowiła wrócić po Rademenesa.
To co zastała nie da się opisać w prostych słowach.
Pan Ludwik z przyjaciółką leżeli pod krzakami tui jakby zastygli w trakcie tańca. Cesarzowa Izabela siedziała, a właściwie zwieszała się z otomany jeszcze z kieliszkiem w ręku.
Pan Potocki chwiejnym krokiem snuł się po domostwie, wołając- Czy ktoś tu żyje?
Arcyksiąże wraz z narzeczoną spali w aucie, a Król Dreamlandu leżał na schodach obok ogromnej donicy z hortensją, chrapiąc przy tym tak głośno, że chyba w Eldoradzie słychać.
Nigdzie nie widziała gospodyni...
Zabrała kotka i udała się w drogę powrotną, po drodze do wyjścia minęła jeszcze Pana Heinz-Werner Grünera, który wraz z JKM Andzrejem Fryderykiem próbowali ustalić jaki jest dzień, a raczej pora dnia.
Zamykając bramę za sobą i udając się do Ravenspell, pomyślała...
-Trzeba brać się za robienie mikstury, bo kolejka zapewne będzie długa, oby tylko mi ziół starczyło.

Wszyscy piją i rozmawiają, czas poszukać jedzenia- pomyślała.
Rozgląda się po stolach...
Kociaka schowała pod krzesło aby nikt niechcący nie stanął mu na ogon.
Zdezorientowana i głodna zdecydowała się iż wróci do domu, póki jeszcze mgła nie taka gęsta i nawigacja miotły sprawna.

Kłaniam się wszystkim, na mnie czas, życzę miłej zabawy i jeszcze raz gratuluję pokazu Pani Natalio

Cóż za wspaniałe kreacje !
Sorcha spóźniła się troszkę i chyba lekko z suknią nie trafiła w epokę, ale i tak kolor jej sukni był jedyny na pokazie. Trzymając na rękach kota Rademenesa, nieodłącznego przyjaciela, witając się ze wszystkimi podziękowała za ekspozycję samundyjskiej kolekcji karnawałowej domu Samunda Fasion.

Gratuluję wspaniałego pokazu Pani Natalio, zainteresował mnie ten czerwony płaszczyk z białym puchowym obszycie, cóż za szyk.

Sorcha pomyślała, że chyba czas najwyższy odświeżyć swoją garderobę...

Sorcha mknęła już autostradą z Ciuad de Bravo do Auterry mijając po drodze samochody, nie chciała się spóźnić. Myszy nie chciały współpracować, co spowalniało na zakrętach, ale była już bardzo blisko...
Sorcha na autostradzie