Najlepsze posty napisane przez Nurdrun von Lichtenstein

Dworek Wittelsbach mieści się na przedmieściach Miasta Królewskiego Auterra. Został zaprojektowany i wybudowany w 2019 roku na potrzeby ówczesnej Pani Burmistrz Natalii Heleny von Lichtenstein-Hergemon.

Żwirowy podjazd do dworku prowadzi przez uroczą, klonową aleję, którą można podjechać pod samo wejście do budynku. Pierwsze, co uderza każdego odwiedzającego, to mnogość zieleni i pięknie utrzymane otoczenie. Pod oknami i przy rozchodzącymi się na prawo i lewo schodami rosną naturalnie wyglądające krzewy. Na samej werandzie zawieszone zostały rabatki kwiatowe, dodające miejscu damskiego uroku.

Przy wejściu czeka uśmiechnięta służba. Wnętrze całego dworku urządzone jest spójnie, zachowując świeżość i lekkość. Ściany zazwyczaj pokryte bielą, na podłogach jasna, drewniana podłoga i duże okna, wpuszczające dzienne światło.

Po wejściu do środka napotykamy najpierw sporej wielkości korytarz z drewnianymi schodami prowadzącymi na piętro. Po lewej stronie łuk drzwiowy prowadzi do salonu, natomiast po prawej stronie znajduje się wejście do gabinetu.

W gabinecie stoi zestaw wypoczynkowy otoczony zielenią, ale również biurko, regały z książkami oraz miejsce na muzyczne uczty.

Salon tworzy ogromna przestrzeń, gdzie bez problemu można urządzić niewielki bal lub większe spotkanie towarzyskie. Zaraz po wejściu pod łukiem prezentuje się okazały, biały fortepian, a obok niego miejsce na spoczynek, rozmowy i kawę. W dalszej części ustawiono duży stół z widokiem na uroczą werandę.

W części wschodniej dworku mieści się kuchnia, łazienki gościnne i pokoje dla służby.

Na piętrze natomiast znajdują się pokoje gościnne i sypialnie, do których wstęp mają wyłącznie mieszkańcy lub stali bywalcy dworku. Szczególnie sypialnia Natalii z wyjściem na balkon z widokiem na ogród owiana jest mgiełką tajemnicy.

Wychodząc przez salon na południe, wchodzimy prosto na werandę.

Dużym atutem dworku jest piękny, rozległy ogród pełen niespodzianek.

Schodząc z werandy idzie się kolorową alejką w dalsze rejony ogrodu. W jednym z jego zakątków można napotkać oczko wodne

W dalszych rejonach czeka zjawiskowy tunel porośnięty wisterią.

Natomiast bliżej podjazdu wyłania się stajnia, gdzie Pani Burmistrz trzyma dwa swoje ulubione konie: Karą Audi i siwego Opla.

Zgodnie z wielopokoleniową tradycją, w szczególności pielęgnowaną w ramach Cesarskiego Rodu, cesarska noc poślubna rządzi się szczególnymi prawami. Otóż całe społeczeństwo teutońskie, od parobka począwszy na samym Cesarzu Seniorze kończąc, pragną i dbają o to, by cesarskie łoże spłodziło wystarczającą liczbę potomków, by zabezpieczyć linię rodu i stabilizację w kraju. Szczególnie ważna jest w tym przypadku pierwsza wspólna noc, jaką spędzają ze sobą Cesarz i Cesarzowa, ponieważ idąc za teutońskimi legendami, promienie księżyca oblewają ciała kochanków, wzbogacając cesarskie nasienie gwiezdną mocą gwiazdozbioru lwa teutońskiego. Pierworodne dziecko spłodzone w tym dniu jest więc szczególnie wielbione i wyczekiwane. Inni, wcześni czy późniejsi potomkowie z prawego łoża są również akceptowani, lecz z mniejszą aprobatą i większą krytyką. Natomiast dzieci z nieprawego łoża, w szczególności z krwią bialeńską, nazywane są kaszojadami i tylko w wyjątkowo krytycznych sytuacjach mogą zasiadać na tronie cesarskim (gdy już naprawdę nie ma innej opcji). Nie daj Cesarzu, by wśród bękartów znalazło się dziecko gellońskie. Taki przypadek nie zdarzył się dotychczas i byłby to nie do pomyślenia. Mógłby bowiem doprowadzić do zamieszek lub samospalenia biedniejszych i sfrustrowanych sytuacją Teutończyków. Zatem gdyby doszło do takiej sytuacji, należałoby trzymać ją w największym sekrecie.

Aby więc upewnić się, że doszło do skonsumowania związku małżeńskiego, wśród najdostojniejszych arystokratów wyznaczana jest komisja weryfikacyjna, składająca się z czterech osób. Po weselu grupa ta udaje się wraz z parą młodą o alkowy, gdzie zasiada przy wcześniej przygotowanym stole. (Nie powinno zabraknąć bufetu i trunków dla komisji, uznane by to było za wielki nietakt.) Upewnia się, że do konsumpcji doszło, a następnie każdy z członków komisji wznosi kartkę z notą, jaką wyznacza młodym małżonkom. Po zliczeniu głosów udają się na krótką naradę i jeśli para uzyska kwalifikowaną wysokość głosów w wysokości 32, wtedy noc zostaje zaliczona. W przeciwnym razie należy procedurę powtórzyć do skutku.

Rozbrzmiał trzykrotny dźwięk gongu, dający zebranym czas na to, by zasiąść na wybranych miejscach. Po chwili żyrandole zgasły. Całe światło skupiło się na reflektorach, które miały za zadanie śledzić pojawiające się modelki. Muzyka przycichła i zamieniła się w nowocześniejszy remix tej samej piosenki, odpowiedni do pokazywanych kreacji.

-- Miło mi powitać Państwa na pierwszym w wolnym Cesarstwie Teutonii pokazie mody. – znów rozbrzmiał głos Natalii von Lichtenstein. – Dzisiaj prezentować będziemy kolekcję strojów zima dwa tysiące dwadzieścia, zaprojektowanych przez czterech projektantów. Po zakończeniu wszystkich gości ze strefy VIP zapraszam do Sali bankietowej na poczęstunek. Życzę miłej zabawy.

Na wybieg zaczęły wkraczać kolejne modelki, prezentując stroje.

-- Płaszcz projektu Pana Michała Jerzego Potockiego, charakteryzuje się bryłą w kształcie litery A, satynowym materiałem szytym w kształt łuski oraz podniesionym nad ramionami kołnierzem. Doskonale komponuje się z długimi rękawiczkami.

-- Płaszcz projektu Pana Heinza-Wernera Grünera. Fason prosty, gruba wełna w kolorze czerwonym, który jest hitem tego roku. Futerko na kołnierzu i połach. Do tego czepek z tego samego materiału.

-- Propozycja wyjściowej garsonki jednobarwnej w kolorze czerwonym projektu Pana Heinza-Wernera Grünera. Ponownie przewija się futerko na ramionach i długie rękawiczki!

-- Damski garnitur projektu Pana Michała Jerzego Potockiego. Wzór w kratę, marynarka długa, sięgająca do bioder. Spodnie prostego fasonu. I nieodłączny atrybut – berło.

-- Teraz czas na propozycję dla Panów. W tym roku królują kaszmirowe swetry karo z geometrycznymi kształtami oraz melanżowe golfy. Do tego spodnie w kant, lekko rozkloszowane nogawki. Propozycja Pana Heinza-Wernera Grünera.

-- Marynarki na dwa guziki. Kolorystyka jesienna i tradycyjna krata. Do tego stylowy golf. Propozycja Pana Heinza-Wernera Grünera.

-- Kolekcja dziecięca zachwyca kształtem. Zarówno dzieci jak ci nastolatki przypominają małych dorosłych. Chłopcy noszą spodnie na szelkach i kaszmirowe sweterki, dziewczynki najmodniejszy krój bluzeczek w literę A. Projekt Pana Heinza-Wernera Grünera.

-- Sporty zimowe to oczywiście narty, na które wybieramy się w tym roku w pięknych swetrach z tradycyjnym zdobieniem. Kobiety w kolorze czerwonym, mężczyźni granat i brąz. Projekt Pana Heinza-Wernera Grünera.

-- Kreacje karnawałowe i sylwestrowe w tym roku pod silnym wpływem Samuda Fasion, co sugeruje coraz silniejszy związek Unii z Samudą. Największą popularnością cieszą się suknie w kształcie syreny z bufiastymi rękawami. Mężczyźni w taliowanych garniturach z finezyjnymi wzorami. Wszystko to okraszone wyrazistymi kolorami. Projekt Pani Sorcha Raven.

-- Strój koronacyjny, prezentowany dla wszystkich Pań wysoko urodzonych, w kremowych barwach z wcięciem w talii i gustownymi zdobieniami na rozkloszowanej spódnicy wykonanych z diamentów i złota. Projekt Jej Królewskiej Mości Joanny Izabeli.

-- A teraz gwóźdź programu i zwieńczenie dzisiejszego pokazu mody. – nagle prze mikrofon zabrzmiał głos asystentki, która wpuszczała gości strefy VIP. – Na wybieg wkracza aktualny zarządca Domu Mody Auterra, Pani Natalia Helena von Lichtenstein we wspaniałej kreacji Królowej Śniegu autorstwa Pana Heinza-Wernera Grünera. Jest to posągowy total look w bieli, suknia z białym futrem oraz rękawiczkami.

Natalia Helena von Lichtenstein przeszła przez cały wybieg, na końcu rozłożyła ręce na poziomie talii i rozpromieniła się wdzięcznie.

Po chwili asystentka podała jej mirkofon do ręki.

-- Chciałabym teraz zaprosić na scenę wszystkich naszych projektantów tej kolekcji. Pana Heinza-Wernera Grünera, Pana Michała Jerzego Potockiego, Panią Sorchę Raven oraz Jej Królewską Mość Joannę Izabelę. Nagródźmy ich gromkimi brawami! – powiedziała, po czym zrobiła miejsce dla wszystkich projektantów.

Gdy brawa ucichły, Natalia von Lichtenstein znów zabrała głos.

-- Wszystkie nasze kreacje można zakupić w licytacji, która odbędzie się pod artykułem, który zostanie w najbliższych dniach opublikowany na łamach Gazety Teutońskiej. Cena wywoławcza to 500 kr. Zebrane fundusze zostaną przeznaczone na wynagrodzenia dla projektantów. Serdecznie dziękujemy za udział, Państwa uwagę i zakup kreacji. Tymczasem zapraszam na obiecany bankiet. Wystarczy przejść do Sali bankietowej obok. Zapraszam! – po tych słowach ukłoniła się i zeszła ze sceny za kulisy.
Barierki zagradzające wejście do sali bankietowej zostały usunięte na bok.

Sala bankietowa utrzymana była w podobnym stylu, co aula pokazowa. W jednym z kątów na niewielkiej scenie rozłożył się zespół jazzowy, przygrywający budującą ekskluzywny nastrój nutę. Pod jedną ze ścian rozstawiono stoły z bufetem, na którym znajdowały się najróżniejsze frykasy, począwszy od słodkości przez wytrawne przekąski. W sali na środku stały stoliki bankietowe, przy których można było spocząć z drinkiem i porozmawiać. Po sali dalej krążyły urodziwe hostessy, proponując najróżniejsze alkohole. Przez wyjście tarasowe można było udać się na zewnątrz, gdzie każdy palacz mógł prowadzić rozgorzałe dyskusje.

Impreza trwała w najlepsze. Wyczyny Wojciecha i Alusia sprawiały tylko, że Natalia przewracała oczami. Nie pozostawało jej nic innego, jak to ignorować. Popatrzyła za Panem Tomoviciem, który z urodziwą partnerką udał się na parkiet. Potem rzuciła okiem na Wojciecha. Gdyby tak wykazał się choć odrobiną zainteresowania i na przykład poprosił ją do tańca, być może mogłaby spojrzeć na niego nieco przychylniej. Ale on widocznie woli libacje alkoholowe w towarzystwie młodych dziewczyn.

„Bardzo dobrze, że się rozeszliśmy.” – pomyślała i tęsknym wzrokiem spoglądała w kierunku tańczących.

Moi Drodzy,

Mam tę niewątpliwą przyjemność zaprezentować Wam efekty naszej pracy nad stroną internetową Cesarstwa Teutonii.

Na wstepie bardzo serdecznie dziękuję @Grzegorz-Tomasz-Jakub-Czartoryski za współpracę ze mną przy całym przebiegu tworzenia strony i za utworzenie dużej części strony, jej treści i grafik oraz dziękuję @Andrzej-Fryderyk za całe wsparcie techniczne i mentalne oraz @Joanna-Izabela za nadzór nad pracami i udział w procesie decyzyjnym.

Dziś prezentujemy Wam naszą nową stronę, by poddać obecny wygląd i treści pod ogólnonarodową i ogólno - UNPową dyskusję.

Strona w wersji beta znajdziecie pod linkiem: http://www.teutonia.one.pl/wp/

Będziemy wdzięczni za każdy pozytywny i negatywny komentarz dotyczący obecnego wyglądu i strony merytorycznej oraz za pomysły dotyczace dalszego działania.

Słowem komentarza: Strona w koncepcji jest tzn. "wizytówką". Miała zawierać jak najmniej treści i wyglądać atrakcyjnie na każdym urządzeniu (Laptop, tablet, telefon) na dzisiejsze realia. Treści strony skupiają się na 2 aspektach - pozyskiwanie nowych członków społeczności i ich dalsze pokierowanie oraz przystosowanie strony do dalszych celów marketingowych. Dlatego treści strony to głównie zworty do osób nowych. Z czasem zamierzamy dopracowywać stronę i dodawać więcej treści, jakie uznamy za konieczne i potrzebne. Dziś mamy wersję light

Pewna część strony jest jeszcze w czasie opracowywania. Wciąż czekam na pewne treści do publikacji, a @Grzegorz-Tomasz-Jakub-Czartoryski jest w trakcie tworzenia filmiku przedstawiającego miasta Cesarstwa Teutonii. Wersję beta filmiku widziałam i wygląda obiecująco.

Tak czy inaczej czekam na wszelkie komentarze. Cokolwiek zauważycie lub wpadnie wam do głowy na temat naszej strony, czujcie się zaproszeni w tym wątku do komentowania.

Miłej zabawy

Drodzy Teutończycy i wszyscy inni, którzy czytacie wątki w Królestwie Teutonii ( ),

Czas najwyższy wznowić działalność Domu Mody Auterra i stworzyć kolekcję zimową.

Zapraszam wszystkich zainteresowanych do współpracy przy tworzeniu kolekcji i stania się projektantem Domu Mody Auterra! Wystarczy nadesłać do mnie w wiadomości prywatnej na forum lub na discord propozycje konkretnych strojów w formie grafiki znalezionej w Internecie lub wykonanej własnoręcznie, która później pojawi się w napisanym przeze mnie artykule na łamach Gazety Teutońskiej w dodatku o nazwie Takie Buty.

Prace zbieram do przez weekend (do 15.11.) , w przyszłym tygodniu powstanie artykuł, w którym pojawią się najciekawsze propozycje lub moje własne wybory.

W kolekcji inspirujemy się tym razem latami 60'.

Zbieramy propozycje dla następujących strojów:

Kobieta casual
Mężczyzna casual
Dziecko casual
Senior casual
Zwierzę casual
Sporty zimowe
Królowa Śniegu
Święta Bożego Narodzenia
Impreza Sylwestrowa
Bal karnawałowy
Strój Koronacyjny
Inne?

Dla zilustrowania poniżej zamieszczam kilka przykładów mody lat 60'

https://i.pinimg.com/originals/94/a1/ed/94a1ed367d153b4da139c251746983ba.jpg
https://www.lovehappensmag.com/blog/wp-content/uploads/2017/11/feature-9-1.png
https://i.pinimg.com/originals/e3/5e/3b/e35e3bd1b06d604e90f6506f784b1cfe.jpg

Drzwi do auli pokazowej Domu Mody zostały otwarte. Do rozpoczęcia pokazu mody zostało jeszcze około półtorej godziny, jednak widzowie dostali wcześniej możliwość wejścia do środa, by zapoznać się z wnętrzem, zająć miejsca i porozmawiać ze znajomymi i nieznajomymi twarzami. Od drugiej strony budynku rozstawiono czerwone barierki, przy których stała ubrana w garsonkę młoda dziewczyna z listą w ręku. Jak można się było spodziewać, asystentka Natalii von Lichtenstein. Miała za zadanie wpuszczać wyłącznie osoby z zaproszeniem VIP i obdarzać promiennym, młodzieńczym uśmiechem.

Idąc do środka po czerwonym dywanie wkraczało się do sporej wielkości sali w stylu greckim z kolumnami, półnagimi rzeźbami i białymi rozetami na suficie. W środku panował nastrojowy półmrok oświetlany tylko kryształowymi żyrandolami i kilkoma reflektorami zawieszonymi na stalowych stelażach, jakby czekającymi na sygnał do startu i skupienia się na długim wybiegu. Z głośników leciała znana nuta, tworząca przytulną atmosferę i która z pewnością niosła ze sobą pewne ukryte znaczenie.

Muzyka

Na środku auli rozciągał się wybieg, wokół którego rozstawiono wygodne krzesła dla gości ze strefy VIP. Byli oddzieleni barierkami od reszty odwiedzających pokaz, którzy mogli stanąć nieco dalej od sceny. Pomiędzy gromadzącymi się widzami poruszały się urodziwe hostessy w strojach „mikołajek”, rozdające kieliszki z małym aperitif w formie kieliszka musującego białego wina.

Dalej przechodząc przez łuk drzwiowy dochodziło się do sali bankietowej, która na ten moment jeszcze pozostawała zagrodzona.

-- Szanowni Państwo, dziękuję za przybycie. – z głośników dobiegł znany wszystkich zaproszonym głos Natalii Heleny von Lichtenstein-Hergemon. – Proszę powoli zajmować miejsca. Pokaz rozpocznie się już niebawem poprzedzony trzykrotnym dźwiękiem gongu.

Jak można się było domyślać, Pani Natalia Helena von Lichtenstein-Hergemon znajdowała się za kulisami, by dopilnować osobiście powodzenia pokazu.

(Do ok. godziny 17:00 pozostawiam czas na napisanie postów przed rozpoczęciem pokazu.)

Wynagrodzenia za Pokaz Mody.

Poniżej chciałabym podsumować wynagrodzenia dla projektantów za ostatni pokaz.

Zarobek z pokazu 16 500 kr
20% pozostaje na koncie Domu Mody = 3 300 kr
10% dla organizatora (w tym przypadku mnie) = 1 600 kr
Pan @Michał-Jerzy-Potocki za 2 kreacje = 700 kr
Pan @Heinz-Werner-Grüner za 7 kreacji = 9 800 kr
Pani @Sorcha-Raven za 2 kreacje = 700 kr
JCM Joanna Izabela za 1 kreację = 350 kr

Dziękuję za udział i zachęcam do kolejnych pokazów.

Natalia założyła na głowę puszystą, wełnianą czapkę i grube rękawiczki na ręce. Stanęła przed lustrem i obejrzała jeszcze raz swoje odbicie w pięknym kożuszku. Zamrugała oczami kilka razy i uśmiechnęła się do siebie. Właśnie miała wychodzić na umówione spotkanie z Jej Cesarską Mością, ale ten sam strój zamierzała założyć na zbliżający się jarmark. Mogło być zimno w ten zimowy czas, więc musiała zadbać o to, by na dłuższym spacerze nie wyziębiła się. Wprawdzie liczyła na to, że jej osoba towarzysząca ogrzeje ją swoimi gorącymi objęciami. Ale bezpieczny zawsze ubezpieczony. Bo tyle miało dziać się niebawem. Po jarmarku jeszcze wigilia u Alusia. Tyle wydarzeń towarzyskich w jednym czasie.

Ukontentowana pomyślała jeszcze raz o swojej osobie towarzyszącej, gdy skierowała kroki w kozaczkach do drzwi wyjściowych. Zbliżając się do powozu zrobiło jej się gorąco z ekscytacji. Naprawdę przykro by jej było, gdyby została wystawiona do wiatru na Jarmarku. I tak zamierzała dobrze się bawić, nawet, jeśli samej, ale jednak…

Wskoczyła do powozu i wyglądając z okienka zauważyła przejeżdżającego Ludwika Tomovicia. Wychyliła się z okna uradowana tym niecodziennym widokiem w okolicach dworku. Zamachała głośno i krzyknęła:

-- Ludwiku! – zakrzyknęła głośno, aż chmurka gorącego powietrza z jej buzi buchnęła wokoło. – CZEŚĆ! – krzyknęła, machnęła ręką i… ups! Straciła równowagę, nie zdążyła złapać się krawędzi okna i… bum! Wypadła, zanurzając się głową w pobliską, miękką zaspę, z której wystawały tylko dwie, kopiące i szamoczące się nóżki.

-- PANI! – ryknął przerażony stangret Alfred. Czym prędzej pomógł jej wydostać się ze śniegu. Gdy tylko łapiąc ją za biodra wyciągnął ją na powierzchnię, przetoczyli się trochę po śliskim śniegu i usiedli tak, patrząc na siebie. Roześmiali się w głos.

-- Wygląda na to… - mówiła dalej Natalia, próbując nieudolnie wstać z powrotem na nogi. – … że moje starania o wygląd spełzły na niczym. Makijaż się rozpuścił. – zaśmiała się jeszcze raz. Otrzepała pobieżnie ze śniegu i wsiadła z powrotem do powozu. – Jedźmy, Alf!

Drodzy Teutończycy i Drodzy Nieteutończycy!

Wszystkiego dobrego w Walentynki. Przesyłam Wam serduszko

Raport z misji dyplomatycznej „Koronacja Piotra II Grzegorza”

Miejsce: Księstwo Sarmacji
Czas: 13.12.2020 19:00-22:00

Wasza Cesarska Mość,
Misja rozpoczęła się około godziny 19:00 na kanale discord Księstwa Sarmacji. Przybyłam przed czasem, by obserwować również wydarzenia kuluarowe.

Przybyłam w nowej kreacji Domu Mody Auterra w calu krzewienia kultury teutońskiej za granicami Cesarstwa. Kostium spotkał się z dużym uznaniem zagranicznych arystokratów, skutkując atencją i uprzejmością, a nawet niespodziewanymi oświadczynami. Organizatorzy okazali należyte zainteresowanie i powitali mnie z odpowiednią do rangi grzecznością. Po przyjściu szybko wtopiłam się w tłum i budowałam pozytywne relacje z obecnymi gośćmi.

Przemowy najważniejszych urzędników państwowych, jak i samego JKM, nie przedstawiały godnej powtórzenia treści.
Natomiast warto zaznaczyć, że najwyżej nagrodzony i odznaczony przez JKM został kościsty Gellończyk imieniem Prokrustes, co powinno zostać obserwowane z niepokojem. Także misternie przygotowane życzenia koronacyjne, które miały na celu stworzenie podwalin pod pozytywne stosunku dyplomatyczne, nie spotkały się z żadną reakcją ze strony ukoronowanego, co należałoby interpretować jako jawne zlekceważenie.

Warta uwagi jest organizowana przez Vanderlei àla Triste v. H. dela Sparasan zbiórka na rzecz bezdomnych uchodźców. Biorąc pod uwagę fakt, że mianujący się Teutończykiem Pan Vanderlei otrzymał od JKM sowite wynagrodzenie we wsiach lennych i tytułach, należy uznać go za osobę poddaną wpływom JKM i działającą w sprzeczności do narodowych powinności.

Z obecnych osób największą i otwartą wrogością w stosunku do Cesarstwa wykazał się Daniel January von Tauer-Krak, jednak jego zachowanie nie spotkało się z poparciem innych obecnych osób.

Konkurs na prace graficzne wygrał również Gellończyk Prokrustes prezentując pracę z napisem „Przed Sarmacją na kolana”, która wydaje się niepokojącym sygnałem, w szczególności w kontekście sclavińskim.

Należy zaznaczyć, że muzyka przygotowana przez organizatorów w czasie nieoficjalnym nie reprezentowała żadnej wartości w sensie kulturalnym, ale wpadała w ucho. Zadedykowana elektowi piosenka w czasie „koncertu życzeń” nie spotkała się z żadną reakcją, co świadczy o chłodnych stosunkach lub/i obojętności. Wniosek: JKM nie ujawnia znamion poczucia humoru.

Po ceremonii niejaki Mikołaj Toped i JKW Michaś Elżbieta II dokonali transrodzinnej adopcji Krzysztofa Hansa. Korzystając z okazji pozwoliłam sobie na przekazanie ojcu Pana Krzysztofa negatywne opinie na temat jego zachowania zarówno w stosunku do Państw Unii jaki i generalnie na forum Unii. Krzysztof otrzymał stosowną reprymendę, co traktuję jako sukces dyplomatyczny.

Dalszą część pokoronacyjnego bankietu zdominował JKM Aleksander, spoufalając się z różnymi oficjelami i zabijając do reszty nastrój kontrowersyjnymi (i nota bene bardzo nudnymi) opiniami.

Podsumowując: Misję uznaję za zakończoną z umiarkowanym sukcesem.
Status misji: ZAKOŃCZONY

Wasza Cesarska Mość,
Drodzy Teutończycy,
Obywatele i mieszkańcy UNP,

Czas najwyższy wznowić działanie jakże istotnego Instytutu Kultury Teutońskiej. w osobnym temacie zamieściłam listę tematów i zasady zamieszczania postów. Wszystkie osoby zainteresowane tworzeniem wpisów do Instytutu są uprzejmie proszone o kontakt ze mną lub/i zamieszczenie chęci w tym temacie.

Jednocześnie miałabym następujące prośby:
@Grzegorz-Tomasz-Jakub-Czartoryski mogłabym prosić Cię o przeniesienie twojej pracy dot. Złotego Grodu?
@Cillian mogłabym prosić Cię o przeniesienie twojej pracy dot. Loardii?

Dwa obecnie zamieszczone artykuły wymagają jeszcze sprawdzenia i ewentualnej poprawy.

Witam serdecznie,

W związku z pracami nad przeniesieniem Gazety Teutońskiej i reaktywacji w nowych warunkach, uprzejmie proszę wszystkich zainteresowanych pracą jako redaktor lub/i współtwórca nowej odsłony o kontakt ze mną w formie PW, wiadomości discord, tudzież jako odpowiedź w tym temacie.

Pozdrawiam i zachęcam do działania na rzecz najstarszej opiniotwóczej gazety Królestwa/Cestarstwa.

Wasza Cesarska Mość,

Jako wierna poddana, Jej Łaskawość Namiestniczka, Przeorysza Zakonu Joannitek, Pani na Wittelsbach, Pani na Hagsen i Pani na Zielnyborze, Natalia Helena à la Triste von Hagsen de la Sparasan, stawiam się pierwsza na wezwanie wraz ze zgrupowanymi w Loży Rycerzami z regionu Auterra, Zielnybor i Eltdorf. Gotowi jesteśmy atakować na pierwszym froncie, by pokazać siłę i determinację teutońskiego Rycerstwa.

Natalia wznosi miecz, ujeżdżając swojego wierzchowca i zakrzykuje:

-- GIŃ! Wrogu Narodu Teutońskiego! – w tle odpowiadają konni, krzycząc doniosłe „giń”.
-- GIŃ! Plugawy najeźdźco! – w tle odpowiadają konni, krzycząc doniosłe „giń”.
-- GIŃ! Paskudny oprawco! – w tle odpowiadają konni, krzycząc doniosłe „giń”.

Wasza Cesarska Mość,

czekamy na rozkazy. Zmieciemy wroga w pył!

Zawsze lepiej on konno niż ty Jużbiedą.

Chciałabym zgłosić moją kandydaturę.

Poprzednia kadencja mówi sama za siebie i zamierzam podobnie pokierować następną.

Stawiam na dwa aspekty:

1. Rozbudowę stuktur Cesarstwa, połączoną z rozbudową i ulepszeniem struktur informatycznych. To, co będzie poprawiane, rozbudowywane, przebudowywane lub zakładane, zależy od ustaleń z Radą. Na pewno nie brakuje tutaj pracy.

2. Fabularyzację. Tutaj poza dokończeniem obecnej sesji RPG, myślałam o stworzeniu "wydarzeń losowych", które mogłyby pojawiać się co jakiś czas, np. co miesiąc i które mogłyby budować tło dla graczy, by mogli pisać między sobą jak i we własnym zakresie.

Jeśli natomiast chodzi o nieudane rozmowy na arenie UNP - nie zamierzam więcej wtykać palców w UNP.

Jeśli ten plan wydaje się wam ciekawy, zagłosujcie na mnie! Rekord do pobicia to 1 głos!

Ja i Andrzej Fryderyk! Andrzeju, wystąpimy?

Grafika z artykułu dot. Domu Mody wyświetla się jako grafika dot. orędzia prezydenckiego Baridasu.

Nagłe pojawienie się Wojciecha i Alusia w tym samym parku było równie zaskakujące jak i fakt, że pili alkohol i jedli paluszki z kurczaka. I choć wstyd jej było za zachowanie obu przed Panem Potockim, który był dżentelmenem i zaoferował się odprowadzić ją o późnej porze do domu, jeszcze jakoś zniosłaby tę żenującą sytuację, gdyby nie to, jak zachował się Wojciech. Zwykle panowała nad swoimi emocjami, a on był, zdaje się, jedyną osobą w całym mikroświecie, która potrafiła wyprowadzić ją z równowagi.

Popatrzyła pogardliwie na rulon banknotów. A potem na pewnego siebie Grafa. Nie pozostało jej nic innego w tej upokarzającej sytuacji. Zamachnęła się i wymierzyła mu policzek.

-- Jeszcze jedno słowo w tym tonie, a Pan Potocki wyzwie cię na pojedynek. – dodała.