Anna się skrzywiła na myśl, że jej pomoc została przypisana do bycia służką tego palanta. Cholerny patriarchalizm.

No cóż. Teraz chciała tylko porządnie zjeść. Liczyła że Loretta stosownie wypyta wodza.

@nurdrun-von-lichtenstein lew bedzie teutonski, sztylet bardziej mowil czym sie zajmuje zakon

@nurdrun-von-lichtenstein gimp służy do grafiki rastrowej. Wektora on Ci nie zrobi. Jeśli mamy korony wektorowe i bazujemy na naszym herbie wielkim, to w inkscape da się to solidnie posklejać.

Widziałem, że planujesz też jakiś efekt dorobić, nie znam się na tym, ale wydaje mi się, że wektorowo też da radę.

Generalnie koncepcja jest ok

Chyba muszę poszukać jakiegoś ładnego habitu...

@Teutonia czy są jeszcze jakieś uwagi? Jeśli nie, to przedstawię pod głosowanie jutro.

@nurdrun-von-lichtenstein oh to czasy jeszcze prze utworzeniem Teutonii jaką znamy. Wiadomo zjednoczył nas Hergolien

Wykonanie takich map jest nie tylko fajne, ale i potrzebne. Na pewno z perspektywy fabularyzacji.

@Alfred-Fabian-von-Tehen-Dżek

Pod dwór Hohburg podjechał opancerzony powóz ze ścianami wykonanymi ze stali pancernej i oknami kuloodpornymi. Mimo to prowadzony przez prawdziwego konia, który ubrany był w końską zbroję. Pojazd zatrzymał się gwałtownie. Jego drzwiczki zostały z otwarte z hukiem. Najpierw wysiadły z niego dwie kobiece postacie w strojach przypominających ninja z doszytą spódnicą. Dzierżąc w dłoniach karabiny rozejrzały się, po czym podbiegły do drzwi wejściowych i ustawiły się po obu bokach.

-- TEREN CZYSTY! – wrzasnęła jedna z postaci piskliwym głosikiem dziewiętnastolatki.

Wtedy z powozu wyłoniła się zgrabna noga właścicielki, a zaraz za nią druga. Ręką podpierała się o stangreta. W końcu pojawiła się w całej okazałości. Nikt inny jak sama Nurdrun von Lichtenstein z ustami w kolorze krwistej czerwieni i głębokim dekoltem wyciętym w damsko skrojonej sutannie.

Podeszła pod drzwi, wcisnęła przycisk dzwonka i czekała na reakcję. Chrząknęła przy tym i spojrzała na zegarek na ręce. Habit na głowie lekko obsunął jej się w dół na czoło.

-Myślę, że nasz plemienny kolega może jechać z Anną zmieszczą się na tym motorze. Jedźmy już bo za dużo czasu straciliśmy.
Loretta spojrzala na Anne i zaczeła się pakować do samochodu.

W takim razie
I - Alfred
II - Cillian
III - Joahim
Alfreda prosze drogą prywatną o paczkomat, natomiast Cilliana i Alfreda prosze o deklaracje gdzie chca majątek w Teutonii zebysmy go nadali. Korony przeleje jutro.

@joanna-izabela oczywiście! 15 spotkań przed nami!
Mecz miał tragiczny dla nas przebieg. Straciłem dwóch piłkarzy w pierwszych piętnastu minutach. Nie dało się nic zrobić.

https://www.youtube.com/watch?v=VQH-LWB1Jnc&list=PLBKadB95sF46sIN2fmEWPPzlCeRXx-Lio&index=22

Medalion prześlizgnął się przez czarne włosy Nurdrun i pobłyskując oślepiającym blaskiem spoczął w należytym miejscu poniżej odsłoniętego dekoltu, gdzie odtąd miał zagrzać swoje miejsce.

Gdy słowa Jej Cesarskiej Mości ucichły, zawtórowały jej znów złowieszcze trąby, wzbudzając w zebranych mimowolny dreszcz. To była wiekopomna chwila. Nowy początek nie tylko dla przeoryszy, ale i dla teutońskiej armii.

Nurdrun uniosła wzrok, by ujrzeć oczy Cesarzowej, a gdy ich surowe spojrzenia kryształowych tęczówek zetknęły się, przytaknęła głową lekko na znak, że przyjmuje swoje brzemię.

Po tym powstała, prostując się i przeszła na prawicę Władczyni. Obróciła się zamaszyście, uniosła w górę swój miecz. W drugą rękę ujęła długi tren sukni i płynnym ruchem obcięła go. Rzuciła go pod nogi na znak, że ceremonia dokonała się.

Wszyscy zebrani powstali z miejsc i zaczęli wiwatować:

-- Vivat Teutonia!

Moi Drodzy,

Przeznaczenie wzywa. Mogłam oszukać je tylko przez chwilę i przedłużyć wolność. Czas jednak upłynął, a co za tym idzie, wzywa mnie obiecane powołanie związane z przystąpieniem do Zakonu Joannitek. Zasady Zakonu są proste i nie ma od nich odstępstw, wymagają złożenia ślubów czystości przed Jej Cesarską Mością Joanną Izabelą. Zmusza mnie to więc do porzucenia dotychczasowego v-życia, przepełnionego ekscesami, zbytkiem i powabem. Czas przywdziać zakonne szaty, zamieszkać w zamczysku pomiędzy górskimi szczytami, a w ręku dzierżyć miecz z lwem w rękojeści. Zmieniam również imię na Nordrun.

Z przykrością muszę więc opuścić obecny ród. Oficjalnie porzucam i wydziedziczam więc wszystkie dotychczas adoptowane dzieci oraz z bólem serca opuszczam również wspaniałego męża jakim był Vanderlei vel Ingvar. W zamkowej celi będę wspominać te upojne noce i miłosne wyznania w blasku księżyca!

Życzę Wam powodzenia i być może nasze drogi jeszcze się skrzyżują.

@joanna-izabela napisał w [KONKURS ] Nazwij parkę lwów:

Chciałabym ogłosić żę zwycięzcą został @Heinz-Werner-Grüner
Korony oraz roczne spotkanie z lwami na życzenie w ramach nagrody głównej.

Serdecznie dziękuję, że pomysł imion się spodobał. Bardzo dziękuję za wyróżnienie.

@patryk-i-labacki Jest co naprawiać, to na pewno.