Tematy utworzone przez Wojciech Hergemon

W zaciszu miasta pewien Lord Zarządca otworzył paczuszkę oznaczoną Cesarskimi insygniami. Z uśmiechem podniósł butelkę alkoholu, odkładając go na szafę akurat kiedy zadzwonił telefon. Odebrał go, by po chwili złapać za kurtkę i wyjsć z grymasem na twarzy.

---------------------------------------

Cillian obejrzał balkon. Będąc tak wysoko, nikt nie mógł się wspiąć z ogrodu do balkonu. - A ja wiem? To tylko prezenty, nie ma co się martwić, tym bardziej że i tak niedługo się Wasza Cesarska Mość przenosi. Może jeden z Gwardzistów ją tam zostawił. - Wzruszył ramionami, nie wyglądając na zaniepokojonego

Odespawszy minione dni graf wstał o dość późnej porze, spakował się i udał do jednego z nadmorskich barów. Jadł świeżo złowioną rybę, usmażoną oczywiście bez tej paskudnej panierki, którą zazwyczaj chętnie pałaszują ubodzy gellońscy turyści i patrzył przez mżący deszcz na falujące morze. Nadchodziła pora, by udać się na lotnisko. W zasadzie równie dobrze mógłby zostać w Auterze, w końcu i tak nie miał gdzie się udać, ale zupełnie nic go z tym miastem nie wiązało, nie miał tutaj ani ulubionej knajpki, ani ulubionej księgarni, ani ulubionego sklepu z krawatami, ani nawet ulubionego monopolowego na rogu.

W końcu pod bar rybny zajechał wysłużony zielony Bentley. Graf zostawił na stoliku 200 koron, chwycił swoją materiałową torbę podróżną, podszedł do samochodu i zajął w nim tylną kanapę. Z głośników cicho leciało quattro stagioni Vivaldiego (wbrew szarzejącemu z dnia na dzień otoczeniu właśnie rozkwitała wiosna), a w samochodzie unosił się jeszcze delikatny zapach wiśni oraz perfumów wicehrabiny Altrimenti.

Drzwi pasażera trzasnęły, a samochód dostojnie ruszył w kierunku portu lotniczego. Zamyślony graf patrzył w okno limuzyny żegnając się z Auterrą. W pewnym momencie wydawało mu się, że minęli idąca chodnikiem Natalię, ale nie był pewny, zresztą i tak na pewno nie zauważyła go przez przyciemnioną szybę.

Kiedy limuzyna wtoczyła się na parking lotniska delikatna mżawka ustąpiła miejsca rzęsistej ulewie. Graf nakrywając głowę wczorajszą gazetą przemknął do hali odlotów i po krótkiej kłótni o wymiar bagażu podręcznego zajął miejsce w wyeksploatowanym rejsowym samolocie.

a) zabezpieczenie finansów mieszkańców, firm i instytucji dawnych państw stowarzyszonych celem przekazania ich Bankowi Sarmacji celem rekompensaty Księstwu Sarmacji za poniesione straty terytorialne. Jest to działanie podjęte w celu uniknięcia transferu pieniędzy do obcej gospodarki.

Aluś poszedł znowu do parku (było zresztą słychać jakieś pokrzykiwania z okna), a Graf zadzwonił po złotówę, wziął swoją torbę i już po chwili jechał leciwym mercedesem na lotnisko. Tam po pewnych komplikacjach i oświadczeniu, że alkohol wnosi wyłącznie w swojej krwi znalazł się na pokładzie taniego rejsowego samolotu Luftwaffle lecącego do Auterry.

Faceci w garniturach w końcu znaleźli zieloną limuzynę, tyle że pod lotniskiem w Ruhnhoff. Nie było już jednak śladu ani po kierowcy, ani tym bardziej po pasażerze. Monitoringu również nie było, w koszu znaleziono jedynie pusty płócienny worek.

W wykazie korzystających z lotów rejsowych nie znaleźli szukanego pasażera, brak było też jakichkolwiek informacji o czarterach odrzutowców. Poszukiwanie właściciela auta urwało się na spółce leasingowej z Ciprofloksji, której przedstawiciel wskazał, że myszy zeżarły papiery i nie wiedzą komu leasingowali starego zielonego Bentleya, a tym bardziej gdzie go szukać.

W międzyczasie okazało się, że Perła Oceanów nie jest już zacumowana w Marduk, a nieszczęśliwie nikt nie pilnował portu. Również i ten trop się urywał. W sumie dali się wyrolować jak dzieci.